Nabeeld

Na de schok zit je rechtop

en is hij stil de nacht

 

Hoewel stil

 

Er is het stoempend kloppen van je hart

waardoor je kokhalst en geschrokken nog naar adem hapt

Je hand trilt ongericht bij het moeizaam vegen van het zweet

en al het uit je droom beklijvend zwart van je gezicht

 

Je naarstig staren naar het nabeeld raakt verdwaald

Je noeste zoeken mist zijn doel

Je huiverige blik naar buiten wordt verblind

door duister tegenlicht

 

De laatste in de leegte stralende contouren

dijen uit vervagen en verdunnen zich

Ze blijven reeds verdwenen nog in beeld

als bij het kijken naar een bliksemschicht

 

Je gedachten zijn nog hees

van het doodgezwegen ingebeelde gillen

om zeg een in een zee van kreten spartelend verdrinkend kind

en je uitbundig rillen in een mix van koude hete wind

als bij de uitgang van de V&D

is om de kilte af te houden die je geest bekruipt

en om het tegendeel

het gloeien van je huid

 

Je weet ook wel

dit valt nog mee

is irreëel en bijkans gepasseerd

maar de cadans van nachtelijke angsten

geeft nochtans geen tijd voor nonchalance

Je hebt te kampen met een werkelijkheid

die zich gelijk manifesteert

aan beide zijden van de scheidingslijn

 

Het is de omgekeerde ijshoofdpijn

Je denkt een dode kat te zien

Het blijkt een plastic zak die net zo goed

een dode kat had kunnen zijn

 

Jelmer Jellema

Ugchelen, maart 2009

© Jelmer Jellema

"Waarom het nu anders is" niet door in nationale gedichtenwedstrijd
Jelmers gedicht Waarom het nu anders is heeft de laatste honderd van de nationale gedichtenwedstrijd 2009 niet gehaald. Het gedicht was uit meer dan 15 duizend inzendingen wel (met zijn zesduizenden)...

Lees verder

Word lid van de nieuwsbrief en ontvang bericht van nieuw geplaatste teksten en ander nieuws. Klik hier.

Volg Jelmer op Twitter

© Jelmer Jellema
Alle gepubliceerde teksten vallen, tenzij anders vermeld, onder het auteursrecht van Jelmer Jellema. U mag deze teksten niet publiceren of verspreiden zonder zijn toestemming.