bericht uit de veluwse woestenij

zolang je op de grond ligt
deint het zand tot aan de horizon
van heuvels wel
maar van toppen lijkt geen sprake
de vliegdennen zijn schaduwbakens
grillig en schaars

on se sent plus libre en fuyant
que si l’on n'a rien à fuir
schrijft Amélie Nothomb
maar ik denk
die leegte is toch hier?

je vlucht toch van de leegte?

de verbetenheid van je verzet tegen verleidingen
is misschien een bron van motivatie
maar daarvan bepaald geen teken
want je weet juist wat je wil
en vecht ertegen

de mulheid van het zand is wat je traag banende stappen
traag en banend maakt
maar je stappen zelf vormen het streven

Jelmer Jellema

Ugchelen, 21 juni 2010

© Jelmer Jellema

Ontvang nieuwe gedichten en nieuws in uw mailbox: word lid van de nieuwsbrief.