Wondenlikkers Anonymous

Ik ben niet die man die in het licht van de lantaarns
op de ring in regen, gele nevel, grauw te wachten ligt
op niks en niks heeft dan zijn fles en nog wat marginale
zaken die hij enkel nodig heeft om niet terstond
te sterven maar in plaats daarvan met dronken waas en al
nog een tijdje door te blijven zwerven in de hel.

En ik ben niet die vent die ’s ochtends vroeg vertwijfeld
naar de gootsteen staart waarin hij ’s avonds laat in een
hevig uit de hand gelopen eenmansvechtpartij de wortel
van het kwaad heeft weggespoeld waardoor zijn overigens
woelige gedachten nu gefocust zijn op scoren wat hij kan,
zoveel hij kan en dat dan ook nog eens verdomde snel.

En zij is niet die fles die trekt en duwt en lonkt en afwijst
en je pijn verlicht door wonden dicht te schroeien
met een scherpe vlam die alles openrijt en die je wil
verwerpen maar moet grijpen in een brandend en macaber
asymptotisch spel.

Maar dat zijn we nochtans overduidelijk wel.

Jelmer Jellema

Brussel, april 2010

© Jelmer Jellema

Ontvang nieuwe gedichten en nieuws in uw mailbox: word lid van de nieuwsbrief.