Ruïne

Het is een kort verhaal van maanden niet meer spreken,

een hier-en-daar-een-bui-bestaan van liefde

en soms vage tekens van de nimmer af te houden dieven

en belagers van het fort.

 

Hier spreekt de architect:

Na jaren hakken op de hardste rotsen

heb ik zelf de wagens met de uitgehouwen brokken

naar mijn meesterwerk verplaatst.

 

De aarde afgedekt.

De hemel afgestoten.

De moedige rivier getemd, geremd,

en afgesloten.

 

Toen heb ik mijn huis gebouwd en ons hermetisch opgesloten.

 

Nu lekt het nergens nog een enkel druppeltje berouw

in deze bunkertempel van de onbegrensde liefde.

 

Jelmer Jellema

Amsterdam, maart 1995

© Jelmer Jellema

 

 

 

Word lid van de nieuwsbrief en ontvang bericht van nieuw geplaatste teksten en ander nieuws. Klik hier.

Volg Jelmer op Twitter

© Jelmer Jellema
Alle gepubliceerde teksten vallen, tenzij anders vermeld, onder het auteursrecht van Jelmer Jellema. U mag deze teksten niet publiceren of verspreiden zonder zijn toestemming.