Visie

Zolang je in mijn dromen bent voert het pad ons verder

langs onbekende diepten

en niet terug.

Zolang je in mijn dromen bent

slaap ik niet

maar wandel ik de route die me dierbaar is:

La vision de rêve,

de grote weerstandsweg.

In het licht bevinden zich de sporen die we nog verdienen moeten

en in het donker houd ik het niet uit.

In de stilte kan ik je niet zien

maar spelen onvoorziene klanken onze zoete melodie.

Wie is het die we danken moeten voor dit ijdele besluit?

Want nog zijn we niet buiten.

Keek Orpheus om uit angst of liefde, of zag zijn smachtend hart een eenzaam visioen:

de schoonheid van het tragisch achterblijven,

en keek hij juist vooruit?

We kunnen ondertussen niet veel doen met deze droom:

In stilte blijven staan

Naar licht zien toe te komen

In donker ondergaan.

Jelmer Jellema

Amsterdam, februari 1994

© Jelmer Jellema